Scratch Monkey, door Charles Stross

Charlie Stross vertegenwoordigt een generatie scifi-schrijvers die niet uitgaan van een publiek dat geen enkele kennis van zaken heeft. Dat kan, want wie dat inderdaad niet heeft, in deze tijd, heeft er geen interesse in en leest Charlies boeken tóch niet. Mocht hij dat wél doen dan zou deze lezer een spannend verhaal lezen maar zich onbewust blijven van een boeiende dimensie van het verhaal: het zit vol nieuwe ideeën en bouwt op een interessante manier voort op bestaande ideeën.

Scratch Monkey beschrijft een strijd tussen mensen en aliens die we zelf gemaakt hebben. Het verhaal biedt een niet erg vernieuwende maar toch interessante en vermakelijke blik op transhumanisme.

Ook dit boek geeft hij voor niks weg. Je kan het kopen maar ook gratis downloaden. Ik heb de gratis versie gekozen maar omdat ik ervan genoten heb, koop ik een ander boek van hem. Ik weet niet of het met elkaar verband houdt maar het boek zit vol taal- en typfouten. De kans is groot dat veel daarvan in latere versies verholpen zijn en persoonlijk vind ik dit een kleine prijs om te betalen voor het gratis beschikbaar zijn van het boek. Stross heeft dit in het begin van zijn schrijverschap geschreven en later pas vrijgegeven. Dat merk je maar dat is ook best leuk, vind ik.

scratch monkey
Scratch Monkey is een verhaal dat je eigenlijk in één ruk uit zou moeten lezen. Het leent zich er goed voor. Het bevat beschrijvingen van werelden, kolonies, ruimteschepen die zó grafisch zijn (een gebouw van vlees, bloed, spieren; een biologische bom die bestaat uit een organisme dat alle levensvormen dat het tegenkomt absorbeert en diens tactieken assimileert) dat het me geweldig lijkt om het verhaal in filmvorm te zien.

Er zitten geen grote ideeën in Scratch Monkey maar als je geïnteresseerd bent in transhumanisme, technologie in het algemeen en de toekomst van AI dan kan je je geen buil vallen aan dit boek.

IP-based shares in Samba

Versions: Samba 4.1.6 on Ubuntu 14.04.03 LTS.

I want my server to serve up two Samba shares with only the client IP address as authentication. That is: the client’s IP will determine if it is allowed to access the share. (My LAN has static IP’s for all clients.)

This is what worked for me – your mileage may vary. Samba’s configuration file in Ubuntu is /etc/samba/smb.conf.

I have several users in the ‘mediausers’ group. One of them is ‘media’. Files changed through the Samba share will have ‘media’ as their owner and ‘mediausers’ as their group. Note that the user ‘media’ must be able to access the physical path. It must have at least execute rights (‘traversal rights’ in Windows terms) on all parent folders.

In ‘hosts allow’ place all IP’s that need access. Samba is fairly easy about it’s format. You could say 192.168.1.5, 192.168.1.6, 192.168.1.7 or 192.168.1.0/24 or 192.168.1.0/255.255.255.0, any would work. On a side note: ‘allow hosts’ would also work.

The [global] section must contain:

server role = standalone server
map to guest = Bad User

The shares:

[music]
  path = /var/media/music
  force user = media
  force group = mediausers
  read only = No
  hosts allow = 192.168.1.5, 192.168.1.6, 192.168.1.7

[videos]
  copy = music
  path = /var/media/videos

After changing /etc/samba/smb.conf always do

$ testparm

This will show you any error in your configuration file. Read testparm’s output very carefully. Press Enter to have testparm show you an overview of the effective configuration. Once there’s no more errors do

service smbd restart

to load the new configuration and test from your client if everything works as expected.

Samba’s logfiles are usually in /var/log/samba so check there for errors.

Het Microsoft-moeras

Je will product A gebruiken. Daarvoor heb je een account nodig bij dienst B. Bij het inschrijven op dienst B blijkt dat dat alleen kan met product C, dus je downloadt een trial-editie van product C. Daarvoor moet je je wel even registreren bij dienst D.

De verificatiemail van dienst D bevat een link ter controle van je emailadres en die link stuurt je door naar een pagina van dienst D waarop staat dat je twee-factor authenticatie moet instellen, dus of je even je telefoon en/of een tweede emailadres wilt registreren. De link die naar het tweede emailadres wordt gestuurd, stuurt je rechtstreeks door naar de aanmeldpagina van dienst D. Als je je daar probeert aan te melden dan blijkt je account niet goed te werken.

Er is gelukkig een alternatief! Als je servers E en F installeert dan kan je dienst D lokaal draaien. Dat kost een bescheiden bedrag en de betaling kan je eenvoudig en snel uitvoeren met dienst F.

Voor dienst F heb je telefoon G nodig.

Enz.

Dat is het Microsoft-moeras: elke stap die je doet, brengt je verder van je doel af maakt je afhankelijker van Microsoft.